วันนี้...เหนื่อยจัง -*-

ซ้อมรับปริญญามา 2 วันแล้ว...ยังก่งก๊งอยู่เรย 555+

พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้า แต่ตอนนี้ก็ยังนอนไม่หลับทั้งที่ง่วง

เรื่องของเรื่องก้อเพราะว่า ไม่รู้ว่าพรุ่งนี้อะไรๆ มันจะเป็นยังไง

สิ่งที่อยู่ลึกๆ...ยังคง เหมือนเดิม...ยังคง รบกวนจิตใจ

บางสิ่งยังคงอยู่...บางสิ่งที่จะเก็บในใจตลอดไป

ความยินดีที่มาพร้อมความเศร้าใจเล็กๆ ก็ยังคงต้องเผชิญต่อไป

มันคง ต้องเป็นแบบนี้ต่อไป...ตราบเท่าที่ ฉันยังคงเป็นฉัน

" ฉันเปลี่ยนตัวเองไม่ได้หรอก "

แต่นั่น ก้อไม่ได้หมายความว่าชั้นไม่มีความรู้สึก

ไม่ได้แปลว่า...ชั้นไม่ได้รู้สึกอะไรกับเธอ

ชั้นยังคงนึกถึงเธอเสมอ...และนั่นคือ ความทรงจำดีๆ

ขอบคุณ และ ขอโทษนะ

วันนี้...วันที่ชั้นเหนื่อย

วันนี้...วันที่ชั้นยินดีในความสำเร็จของตัวเอง

วันนี้....วันที่ชั้นเคยคิดว่าจะมีเธออยู่ข้างๆ ร่วมยินดีไปกับชั้น

วันนี้...วันที่ชั้นรู้สึกว่า ถ้ามีเธออยู่ด้วย คงจะดี

และวันนี้...วันที่ชั้นไม่มีเธอ เราไม่มีกันอย่างที่เคยคิดไว้

>> วันที่ชั้น...รู้สึกดีๆ กับเธอ <<

เคยคิดไว้ว่า อีกไม่นาน....

จะพาเธอไปที่นั่น...จะพาเธอไปที่นี่...ทุกๆ ที่ที่ชั้นเดินทางข้ามผ่าน

คิดไว้เสมอ...ว่า อีกไม่นาน เราจะได้ไปด้วยกัน...

หรือแม้แต่ เส้นทางเดิมๆ ที่รอเรากลับมาเดินด้วยกันอีกครั้ง

ป่านนี้...มันคงเหงาและเศร้าใจอย่างที่ชั้นกำลังรู้สึก

แต่คำว่าอีกไม่นาน...มันก็กลายเป็นแค่เพียง "ไม่มีอีกแล้ว"

ชั้นไม่ได้อยากจะทวงคืนวันวาน หรือ สานต่ออะไร

เพราะรู้ว่า เราได้เดินจากกันมาไกลเกินไปแล้ว สำหรับระยะห่างที่ทิ้งเอาไว้

แค่เพียงอยากเก็บมันเอาไว้...หล่อเลี้ยงจิตใจ

ลาก่อน...ความหวัง

ลาก่อน...คนที่เคยเป็นความหวัง เป็นพลัง เป็นแรงบันดาลใจ

ลาก่อน...คนที่จะเป็นความหลัง

วันนี้ชั้นยังคงมองเห็นสะพานพระรามแปดไกลๆ

ไม่มีแสงสว่างใดๆ...ทำให้ดูเหงาใจอย่างบอกไม่ถูก

ทุกวันที่เดินทางผ่าน ชั้นจะเฝ้ามองมันทุกครั้ง

เพียงเพราะว่า วันใดก็ตามที่มีแสงไฟ...มันจะทำให้ชั้นนึกถึงเธอ

แสงแห่งความหวัง...หวังว่าซักวัน มันจะพาเธอเดินกลับมาที่เดิม

มันจะพาเรากลับมาเดิน...ด้วยกัน

อย่างที่เรา...เคยคุยกันไว้

ชั้นไม่รู้ว่าเพราะอะไร...และตอนนี้คงไม่จำเป็นต้องรู้

แค่รู้ว่า ยังคงนึกถึง...ก็คงเพียงพอ

ในความเป็นจริง เค้าอาจจะตายจากไปแล้ว...สำหรับคนที่ชั้นเคยรู้จัก

แต่ในความทรงจำ...คนดีคนนั้น ยังคงอยู่เสมอ

ไม่ต้องฝากใครตามหา เพราะเค้าจะกระจ่างอยู่ในใจชั้นตลอดไป

*แค่ได้รู้จักกัน...ฉันก็ดีใจแล้ว*