++ 12  วัน  แล้วสินะ ++

ที่เราไม่ได้พูดคุยกัน...

ที่ชั้น...ไม่ได้ส่งข้อความหาเธอ

ไม่รู้ว่า...เธอเอง จะรู้สึกอะไรบ้างมั้ย

สังเกตเห็นความเป็นไประหว่างเรา บ้างรึป่าว

ว่ามันมีอะไรๆ ที่กำลังเปลี่ยนแปลงไป

ส่วนชั้น...รู้สึกได้ เพราะ ชั้นเป็นคนตัดสินใจ

เดินถอยออกมาจากชีวิตเธอเอง

^^ ระยะห่างระหว่างเรา...มันกำลังห่างออกไป  ออกไป ทุกที...สินะ ^^

ชั้นมองเห็นเธอ...ชัดเจนเสมอในความรู้สึก

ต่างกับเธอ...ที่คงไม่เคยมองเห็นชั้นได้เลย

?...เพราะอะไรน่ะเหรอ  เพราะสายตาของเธอ น่ะสิ...?

ไม่ได้มองมาที่ชั้น อย่างที่ชั้นมองไปที่เธอ

ไม่ได้ขอ...ให้เธอมารัก  ไม่เคยขอ ให้เธอห่วงใย

แค่อยากรู้เรื่องที่ค้างในใจ .... อยาก อยาก จะถามเธอ

** หนึ่งคน...ที่ข้างเธอ ยามเหงา มันมีค่าสักแค่ไหน...สำหรับเธอ **

สำหรับชั้นแล้ว...12 วัน เหมือน 12 เดือน

ยาวนาน....อ้างว้าง...

ส่วนเธอ....12 วัน ที่พ้นผ่าน

คงไม่ยาวนาน...ไม่ต้อง รอคอย

( รอคอย...ให้แต่ละวันผ่านไป  เช่นเดียวกับชั้น )

เวลาของเรา...มันคงไม่เท่ากัน

คงเหมือนกับ ความรู้สึก...ของเรา

ที่ไม่มีทาง...เท่ากัน

เพราะเธอ...ไม่เคยเปิดใจรับมัน

และเพราะชั้น...ไม่เคยยอมรับและเข้าใจ ความเป็นจริงข้อนี้ ซะที

ชั้นเชื่อว่า...ระหว่างเรา

ชั้นคงเดินมาจนสุดทางแล้ว

และชั้นไม่พบคำตอบใดๆ จากเธอ

ชั้นเจอเพียง...ความว่างเปล่า และมืดมน

มันเคว้งคว้างจนทำให้ชั้นกลัว

กลัว...ที่จะต้องสูญเสีย ความเป็นตัวเอง อีกครั้ง

ซึ่งชั้น....ไม่อยากรู้สึกแบบนั้นอีก

วันนี้...ชั้นจึงต้องตัดสินใจ

เป็นฝ่ายถอยออกมาจากชีวิตเธอ 1 ก้าว

เพื่อให้ชีวิตชั้น....มีก้าวต่อไป ที่มั่นคงและเข้มแข็งขึ้น

ก่อนวันที่เส้นทางชีวิตของเธอ...จะทำให้เราต้องจากกัน

และก่อนที่ใจชั้น...จะรักเธอ

ลาก่อนค่ะ....

วันนึงที่อิมเข้มแข็งกว่านี้ เราคงเป็นพี่น้องที่ดีต่อกัน...ได้อีกครั้ง

< ถ้าพี่ต้องการ >