คืนวันที่ 26 ....
เหนื่อย......จัง
เหนื่อยกาย................
เหนื่อยใจ...................................
เหนื่อยหน่ายกับตัวเอง
......ฝืนต่อไปไม่ไหว.....
หมดแรงแล้วใจ.....ที่จะอดทน
เหนื่อย.....กับความหมองหม่น
...............หากใครซักคนบนโลกใบนี้...ยังมี รักจริง..............
งานเยอะเหลือเกิน....ไม่รู้จะระบายกับใคร
ไม่รู้ว่าจะมีใครเข้าใจมั้ย....ว่ามันเหนื่อยแค่ไหน
หรืออาจจะเข้าใจว่าชั้น....ท้อแท้ อ่อนแอไปเอง
จะมีใครรับฟังและเข้าใจอย่างแท้จริง ว่า.....
มันเหมือนความล้าที่สะสมมานาน....เมื่อไม่ได้รับการปลดปล่อย หรือ บำบัด
จากสะสม....จึงเริ่มกลายเป็น ก่อตัว
เป็นความหวาดหวั่น.....หวาดกลัว
ที่บั่นทอนจิตใจลงไปทุกวันๆ
ช่างน่ากลัวเหลือเกิน T-T
ชั้น....ควรจะทำยังไงดี
|
