ความจริงของสายลม
ความบังเอิญบางอย่างนั้น...
มันก้อเกินกว่าจะเป็นแค่เรื่องบังเอิญซะอีก
แต่ความจริง...ก้อยังคงเป็นความจริงอยู่วันยังค่ำ
ความจริง...
ที่ทำให้ ความบังเอิญ มีค่าแค่เพียง...ความว่างเปล่า
เหมือนกับที่....
ความจริงของสายลม คือ ผ่านมาแล้ว ก้อต้องผ่านไป
เช่นเดียวกับ ฤดูกาล...
เมื่อเปลี่ยนผ่านจากฤดูฝนสู่ฤดูหนาว
เราอาจจะรู้สึก ไม่คุ้นชินกับความเหน็บหนาวในระยะต้นฤดู
แต่เมื่อผ่านไปซักพัก...เราจะค่อยๆ ปรับตัว ปรับใจ
ที่จะยอมรับลมหนาวเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต ในแต่ละวัน
เป็นสิ่งสำคัญ...ในชีวิตของเรา
เมื่อ เวลาผ่านไป...และ ผ่านไป...
อย่างไม่ทันตั้งตัว...เราก้อจะพบว่า ลมหนาวได้พัดผ่านเราไปแล้ว
และพบแต่เพียงไออุ่นๆ ของแสงแดด ในฤดูร้อน เข้ามาแทนที่ เพียงเท่านั้น
ในขณะที่บางที...เรายังม่ายทันรู้สึกตัวด้วยซ้ำว่า ลมหนาว กลายมาเป็นสิ่งสำคัญ
เป็นสิ่งสำคัญ...ในชีวิตของเรา
เช่นเดียวกับความรู้สึกของคน
วิถีความสัมพันธ์ของคนเรา...ความรู้สึกที่ไม่เปิดรับ เพราะ ไม่คุ้นเคย
ความแปลกหน้า...ทำให้เราปฏิเสธไมตรีจิต
แต่...เมื่อคำตอบของสายลม กับใครบางคนที่สายลมพัดพามาด้วย
ได้พัดมากระทบจิตใจจนกลายเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิต
ในแต่ละวัน...
กลายมาเป็นสิ่งสำคัญ...ในชีวิตของเรา
เมื่อเวลาผ่านไป....และ ผ่านไป....
อย่างไม่ทันตั้งตัว เราก้อจะพบว่า ลมหนาวได้พัดผ่านเราไปแล้ว
และเช่นเดียวกัน ลมหนาวก้อได้พัดพาใครบางคนจากไปแล้ว ด้วยเช่นกัน
ใครบางคน...ได้เดินผ่านเราไปแล้ว...ได้เดินจากเราไปแล้ว...
ไม่มีอีกแล้ว...สายลมบางเบา อบอุ่น อ่อนไหว
ในความรู้สึก...
ไม่มีอีกแล้ว ใครบางคนคนนั้นที่อบอุ่น อ่อนไหว ในความรู้สึก
ในขณะที่บางที...เรายังม่ายทันรู้สึกตัวด้วยซ้ำว่า ใครบางคนคนนั้นกลายมาเป็นสิ่งสำคัญ
เป็นสิ่งสำคัญ...ในชีวิตของเรา
หมดฤดูแล้ว...หมดความรู้สึกแล้ว...
สิ่งที่ทิ้งไว้เบื้องหลังสายลม...ก้อแค่ ความสัมพันธ์ที่ว่างเปล่า
และ จิตใจที่บอบช้ำซ้ำแล้วซ้ำเล่าของใครบางคนที่ถูกทิ้งไว้เบื้องหลัง
เพียงเท่านั้นเอง...
ได้แต่หวังว่า...แสงแดดอบอุ่น ในฤดูร้อน จะช่วยหล่อหลอม
ให้จิตใจได้แข็งแกร่ง และ ประสานเศษแก้วที่แตกละเอียดในจิตใจ
ให้กลายเป็นแก้วใสๆ ใบใหม่...ที่พร้อมจะเติมน้ำลงไปได้อีกครั้ง
แก้วใบใหม่...ที่วางใจโลกภายนอก
ไม่ใช่เพียงแค่แก้ว ที่เมื่อเริ่มวางใจสนิทสนมกับเจ้าของใหม่
แล้วเค้าก้อทำ(ใจ)เราตกแตกอีกครั้ง...
เหมือนที่...เมื่อเริ่มคุ้นเคย สนิทใจ หรือ วางใจใคร
แล้วเค้าก้อมักจะจากเราไป หรือ ไปจากชีวิตเรา...
เพลงนี้ ร้องโดย...ยัย ฟิล์ม เพื่อนชั้นเอง
|
