ฟ้าหม่นๆ ... ฝนพรำๆ

ตอกและย้ำ....การจากลา

ระยะทาง...กาลเวลา

จะแปรค่า...เป็นสิ่งใด

เป็นความห่าง...

หรือ ช่องว่าง...ไม่มีวันย้อนคืนได้

เป็นสายลม พัดผ่านไป

ไม่มีวันหวนกลับคืน

แต่หาก  เมื่อวันใด...

สายลมกลับย้อนหวนคืน

หากใจ...ไม่เป็นอื่น

ฟ้าคงคืน "อากาศ" ให้หายใจ

ถ้าหากเมื่อวันใด  "สายลม" ได้แปรเปลี่ยนไปเป็น "อากาศ"

เมื่อนั้น ชีวิตชั้น...คงอยู่ต่อไปไม่ได้...หากขาดคุณ

**ปล.  รู้สึกมั้ย....ว่าเรากำลังห่างกันออกไป...ทุกที ทุกที.....

    แม้จะบอกกับใจให้เข้มแข็งแค่ไหน

    แต่คงไม่อาจปฏิเสธได้ ในความรู้สึก

    ความรู้สึก...ที่มันห่างไกล 

    ข่าวคราว....ที่เงียบหาย

    คำตอบคือ  เงียบเหงา ... เดียวดาย  อยู่ลึกๆ ในจิตใจ